ارغنون

صفحه اصلی | آرشيو مطالب | تماس با من | وبلاگ رسانه |

Template

در عشق تو كس پاي ندارد جز من در شوره كسي تخم نكارد جز من
با دشمن و با دوست بدت مي گويم تا هيچ كست دوست ندارد جز من

نيمه شبي خواهم رفت
از دنيايي كه مال من نيست
از زميني كه بيهوده مرا بدان بسته اند
و تو انگاه خواهي دانست خون سبز من!
خواهي دانست كه جاي چه چيز در وجود تو خاليست
وتو انگاه خواهي دانست پرنده ي كوچك قفس خالي و منتظر من!
خواهي دانست كه تنها مانده اي با روح خودت
و بي كسي ات را دردناكتر خواهي چشيد زير دندان غم ات
غمي كه من مي برم.........
غمي كه من مي كشم........
نيمه شبي خواهم رفت.........

م.ر.ض.ی.ه

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

من با توام غريبه همواره اشنا
مي بيني ان نگاه به در پيله كرده را
اينبار هم گناه نگاه تو پاي من
بر من نگاه كن كه غم از دل شود رها
در اين زمان كه دور شدم از نگاه تو
اميد من به لطف كسي نيست جز خدا
از كوچه باغ عشق اگر ميكني گذر
يك دامن از شكوفه بياور براي ما
وقتي تو از دريچه بتابي بدون شك
خورشيد مي شوند تمام ستاره ها
مهتاب بي نشان غزلهاي روشنم
هرگز نمي شوي ز شبم لحظه اي جدا
هر چند باز قست من نيست ديدنت
با اين وجود باز صدا مي زنم تو را
حالا براي بردن سرنا به شهر عشق
وقتي نمانده است كمي زودتر بيا

م.ر.ض.ی.ه

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

نمي دانم که دانست او دليل گريه هايم را؟
نمي دانم که حس کرد او حضورش در سکوتم را؟
و مي دانم که مي دانست ز عاشق بودنش مستم
وجود ساده اش بوده که من اينگونه دل بستم.

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

خاك جان يافته است
تو چرا سنگ شدي؟
تو چرا اينهمه دلتنگ شدي؟
باز كن پنجره را
وبهار من را
باوركن

\|	نوشته شده توسط

با من بي كس تنها شده يارا تو بمان
همه رفتند از اين خانه خدا را تو بمان

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

رفتنت اغاز ويرانيست حرفش را مزن
ابتداي يك پريشانيست حرفش را مزن
گفته بودي چشم بردارم من از چشمان تو
چشمهايم بي تو بارانيست حرفش را نزن

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

به خدا غنچه شادي بودم
دست عشق آمدواز شاخم چيد
شعله ي آه شدم,صد افسوس
كه لبم باز بر آن لب نرسيد

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

گر سر ياري به ما داري بگو
ور نداري بازگو باري بگو
من كه گفتم نيست ياري جز توام
گر تو را جز من بود ياري بگو

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

به غم كسي اسيرم كه ز من خبر ندارد
عجب از محبت من كه در او اثر ندارد

غلط است هر كه گويد دل به دل راه دارد
دل من ز غصه خون شد دل تو خبر ندارد

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

بايد خريدارم شوي تا من خريدارت شوم
وز جان و دل يارم شوي تا عاشق زارت شوم
من نيستم چون ديگران,بازيچه بازيگران
اول به دست آرم تورا وآنگه گرفتارت شوم

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

نا كوچ من به تو چيزي نمونده بود
وقتي نگاه تو از گريه مي سرود
با تو چه ساده بود هم اسمون شدن
وقتي كه آينه ها شعله به شرق زدن
چيزي نمونده بود تا خواب رازقي
تا ناز نسترن تا فصل عاشقي
چيزي نمونده بود با تو يكي بشم
با تو رها ازين بارون گريه شم
من مثل تو هنوز باور نميكنم
روزي از اين قفس هجرت كنيم به هم
بايد سفر كنم از پشت پنجره
شايد نگاه تو از ياد من بره
حرفي نزن به من از موج و از نسيم
چيزي نمونده بود تا همنفس بشيم

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

حتي گذر زمان هم نمي تواند خاطره ي اولين روز بودن تو را از ياد من ببرد
خاطره ي اولين لحظه ي شكستن مرا
خاطره ي اولين دوست داشتن مرا
بودن تو خبر از نوردن حسي ميداد كه مي رفت تا در پس ناملايمات زندگي فراموش شود
انروز نمي دانستم تا كجا برايت مي مانم و تا كجا تو را حس خواهم كرددوست داشتم به دوست داشتنت عادت نكنم تا در نبودت نشكنم اما...........نشد
انروز كه ارام و بي صدا امدي گفتم نمي شكنم گفتم عادت نمي كنم گفتم بي تو بهتر است ولي امروز كه بي صدا تر از هميشه مي روي ميگويم نرو نرو كه بي تو مي شكنم نرو بمان كه با تو بهتر است در كتاب سرنوشت در ميان اين همه واژه هوس يك بهانه است محبت واژه اي كمياب عشق جمله اي است تكراري و دوست داشتن املايي است پر غلط كاش مي توانستيم معني اين جمله را خوب بفهميم
كه اگر عشق عشق باشد زمان حرف احمقانه ايست..............................

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

خوابيدي رو بال موجا.........كاش مي شد بودم كنارت..........تو به دريا جون سپردي............منو ساحل چشم براهت........دنبالت دارم مي گردم.............اما نيست از تو نشوني...........روزگار ما رو جدا كرد...........يه غروب توي جووني........دل من هوا تو كرده.............كاش مي شد تو رو ببينم..........كاش ميشد تو خواب دوباره.........دست سردتو بگيرم

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

از اين مردم گريزانم

مرا ديوانه ميدانند

نمي دانند

نميدانند كه من پرورده ي دامان اندوهم

كه من شبگرد بي اقبال شبهايم

كه تنهايم

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

گفتم به لبت چیست نهان گفت نمک

گفتم نمکت را بمکم گفت نمک!!!!!!!!!!!!!!!

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

نه راحت از فلك جويم نه دولت از خدا خواهم
وگر پرسي چه مي خواهي تورا خواهم تورا خواهم
نمي خواهم كه با سرديچو گل خندم ز بي دردي
دلي چون لاله با داغ محبت اشنا خواهم
چه غم كان نوش لب در ساغرم خونابه مي ريزد
من از ساقي ستم جويم من از شاهد جفا خواهم
زشادي ها گريزم در پناه نا مرادي ها
به جاي راحت از گردون بلا خواهم بلا خواهم
چنان با جان من اي غم در اميزي كه پنداري
تو از عالم مرا خواهي من از عالم تو را خواهم
به سوداي محالم ساغر مي خنده خواهد زد
اگر پيمانه ي عيشي از اين ماتم سرا خواهم
نيابد تا نشان از خاك من ايينه رخساري
رهي خاكستر خود را هم اغوش صبا خواهم

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

تقديم به كسي كه برايش بهترين ها را خواهانم اما..........

دل زود باورم را به كرشمه اي ربودي
چو نياز ما فزون شد تو به ناز خود فزودي
به هم الفتي گرفتيم ولي رميدي از ما
منو دل همان كه بوديم وتو ان نئي كه بودي
من از ان كشم ندامت كه تو را نيازمودم
تو چرا ز من گريزي كه وفايم ازمودي
ز درون بود خروشم ولي از لب خموشم
نه حكايتي شنيدي نه شكايتي شنودي

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

ز دو ديده خون فشانم ز غمت شب جدايي
چكنم كه هست اينها گل باغ آشنايي
در گلستان چشمم ز چه رو هميشه باز است
به اميد آنكه شايد تو به چشم من در آيي
سروبرگ گل ندارم ز چه رو روم به گلشن
كه شنيده ام ز گل ها همه بوي بي وفايي
به كدام مذهب است اين به كدام ملت است اين
كه كشند عاشقي را كه تو عاشقم چرايي
به طواف كعبه رفتم به حرم رهم ندادند
كه تو در برون چه كردي كه درون خانه آيي
در دير مي زدم من كه ندا زدر درآمد
كه درآ,درآ عراقي كه تو هم از آن مايي

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

لبت نه گويد و پيداست مي گويد دلت اري
كه اينسان دشمني يعني كه خيلي دوستم داري
دلت مي ايد ايا از زباني اين همه شيرين
تو تنها حرف تلخي را هميشه بر زبان داري
تو را چون ارزو هايم هميشه دوست خواهم داشت
به شرطي كه مرا در ارزوي خويش نگذاري

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

يكي را دوست مي دارم ولي افسوس
او هرگز نمي داند......
نگاهش ميكنم شايد بخواند درنگاه من
كه او را دوست مي دارم
ولي افسوس او هرگز نگاهم را نمي خواند
به برگ گل نوشتم من
ترا من دوست ميدارم
ولي افسوس او گل را به زلف كودكي اويخت تا او را بخنداند
به مهتاب گفتم اي مهتاب
سر راهت به كوي او سلام من رساني و گو
ترا من دوست ميدارم
ولي افسوس چون مهتاب بر روي بسترش لغزيد
يكي ابر سيه امد تا روي تابان او را بپوشاند
صبا را ديدم و گفتم
صبا دستم به دامانت
بگو از من به دلدارم
ترا من دوست مي دارم
ولي افسوس ز ابر تيره برقي جست كه قاصد را ميان ره بسوزاند
كنون وامانده از هر جا
چنين با خود كنم نجوا
يكي را دوست ميدارم
ولي افسوس او هرگز نمي داند

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

ندانم كان مه نا مهربان يادم كند يا نه
فريب انگيز من با فتنه اي شادم كند يا نه
خرابم انچنان كز باده هم تسكين نمي يابم
لب گرمي شود پيدا كه ابادم كند يا نه
صبا از من پيامي ده به ان صياد سنگين دل
كه تا گل در چمن باقيست ازادم كند يا نه
من از ياد عزيزان يك نفس غافل نيم اما
نمي دانم كه بعد از من كسي يادم كند يا نه

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

روزي کـه دلـم پيش دلت بود گرو
دستان مـرا سخت فشردي کـه نرو
روزي که دلت به ديگري مايل شد
کـفـشـان مـرا جفت نمودي که برو ..

نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

ادامه مطلب ... |

تمام آسمانم در دو چشم او خلاصه مي شود
به نام خدا
دوستي گلدانيست كه نشسته است در ايوان سحرودميده است در آن تازگي
چهار فصلش همه سبز,آشتي شاخه او عطري از عاطفه جاري
تارش از نخل عشق پودش از مخمل ابر
سينه اش بركه ي باران بلور دامنش از شبنم پر گوهر
بر لب هر برگش نقشي از خنده ي شيرين بهار از طراوت سرشار
بشكند روزي اگر شاخه برگ اين گل سرخ دل ما مي شكند
دوستي مي ميرد
آشتي ميرود از خانه ما مي شود پاي خزان باز به كاشانه ي ما
دوستي گلدانيست كه دميده ست در او تازگي
تو هم اي خوب من اين نكته به تكرار بگو
اين دلاويز ترين شعر جهان را همه وقت
نه به يك بار نه به ده بار
به صد بار بگو
***دوستت دارم***

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

كجايي اي زجان خوشتر شبت خوش باد من رفتم
بيا در من خوشي بنگر شبت خوش باد من رفتم
نگارا بر سر كويت دلم را هيچ اگر بيني
زمن دلخسته ياد اور شبت خوش باد من رفتم
زمن چون مهر بگسستي خوشي در خانه بنشستي
مرا بگذاشتي بر در شبت خوش باد من رفتم
تو با عيش و طرب خوش باش من با ناله و زاري
مرا كان نيست اين بهتر شبت خوش باد من رفتم
منم امروز بيچاره زخان و مانم اواره
نه دل در دست و نه دلبر شبت خوش باد من رفتم
همي گفتم كه ناگاهي بميرم در غم عشقت
نكردي گفت من باور شبت خوش باد من رفتم
عراقي مي سپارد جان و مي گويد ز درد دل
كجايي اي زجان خوشتر شبت خوش باد من رفتم

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

عشق شاديست عشق آزاديست
عشق آغاز آدميزاديست
عشق آتش به سينه داشتن است
دم همت بر او گماشتن است
عشق شوري ز خود فزاينده است
زايش كهكشان زاينده است
زندگي چيست ؟عشق ورزيدن
زندگي را به عشق بخشيدن
زنده است انكه عشق مي ورزد
دل وجانش به عشق مي ارزد

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

_دلم گرفته است...................
_دلم گرفته است.....................
به ايوان مي روم و انگشتانم را
بر پوست كشيده ي شب مي كشم
چراغ هاي رابطه تاريكند
چراغ هاي رابطه تاريكند
كسي مرا به آفتاب
معرفي نخواهد كرد
كسي مرا به ميهماني گنجشكها نخواهد برد
پرواز را به خاطر بسپار
پرنده مردنيست

\|	نوشته شده توسط مرضیه و ساریه

ارغنون

Template

pctfx3.3

Silent Music Template

تهیه وب پورتال اختصاصی برنامه نویسی تحت وب